( آموزش ابتدایی | کودکان استثنایی )

1. زیاد دندان قروچه می کنند چه هنگام خواب چه وقت تماشای تلویزیون.

2. شب ادراری! البته در کودکان زیر 3 سال ممکنه طبیعی باشه و به اضطراب کودک ارتباطی نداشته باشه.

3.ناخن جویدن! اگر محیط خونه امن باشه و دعوا، مشاجره، تنبیه بدنی و... در کار نباشه این احتمال وجود داره کودک عادت به جویدن ناخن داره.

4.وابستگی زیاد

5.چسبیدن زیاد به دیگران

مدام دست دیگران را می گیرند و برای دیگران آزار دهنده است.

6.ضعف در حل مسئله

پشت والدین قایم شدن، تنها داخل اتاق نرفتن، در خواست نکردن

7.کمالگرایی

همه چی باید صد باشه، نکنه خراب کنم!!

8.اطمینان طلبی

زیاد سوال میپرسن باید از همه چی مطمئن بشن! قول میدی راست گفته باشی؟!

9.فاجعه سازی

یه موضوع رو خیلی بزرگ میکنه، اگه مسخره کنن چی؟!!

10.عدم اعتماد بنفس

دائم اظهار ناتوانی میکنه‌، نمیتونم، نمیشه! تنهایی نمیتونم

🟢 با فرزندتان صحبت کرده و توجه او را به این عادت جلب کنید. شاید او متوجه نباشد که تا چه حدی این کار را انجام می دهد. دلایل لزوم توقف این کار را برایش توضیح دهید. از او بپرسید، در این مورد چه احساسی دارد. در مورد نشانه ی یادآوری آرام و ظریف، با هم توافق کنید تا هرگاه که می خواهد این کار را متوقف کند، از آن استفاده کنید .(مانند ضربه ای آرام روی بازویش و با یک کلمه ی رمز).

🟢 برای درمان ناخن جویدن کودکان دقت کنید که در چه اوقاتی بیشتر به جویدن ناخن خود می پردازد، مثلاً وقتی که در خودرو نشسته است، در حال تماشای تلویزیون و یا در موقعیتهای اجتماعی، طی این اوقات چیزی به او بدهید که دستهایش به آن مشغول باشند، مانند یک رشته گردنبند مهره دار، تسبیح، عروسک خیمه شب بازی و یا یک تکه سنگ صاف.

برای دانلود فایل برروی عکس زیر کلیک کنید 👇

1. تمرین تنفس عمیق: دانش آموزان را آموزش دهید که نفس عمیق بکشند و به آرامش برسند. می‌توانید از تمرینات تنفس عمیق مثل تنفس مثلثی استفاده کنید.

2. تمرینات تمرکز و آگاهی: بازی ها و تمریناتی که به دانش آموزان کمک می‌کنند تمرکز خود را به حالت حاضر ببرند و آگاهی از حالت ذهن خود را بالا ببرند، می‌تواند مفید باشد. مثلاً تمرینات مدیتیشن یا تمرینات آگاهی از حالت بدن می‌تواند مفید باشد.

3. بازی های تیمی و همکاری: بازی هایی که دانش آموزان را به همکاری و تعامل با دیگران تشویق می‌کنند، می‌توانند به کاهش اضطراب کمک کنند. مثلاً بازی های تیمی مثل پاسخ به سوالات چند گزینه ای یا حل مسئله های گروهی.

4. تمرینات تنش و آرامش عضلات: تمریناتی که به کاهش تنش عضلات و احساس آرامش کمک می‌کنند، می‌توانند به کاهش اضطراب کمک کنند. مثلاً تمرینات یوگا یا تمرینات تمدید عضلات.

5. بازی های آموزشی: بازی هایی که به صورت آموزشی و تفریحی اطلاعات را به دانش آموزان منتقل می‌کنند، می‌توانند به کاهش اضطراب کمک کنند. مثلاً بازی های آموزشی مثل پازل ها، بازی های کلمه سازی یا بازی های حافظه.

توجه داشته باشید که هر دانش آموز ممکن است به تمرینات و بازی های مختلف بهتر واکنش نشان دهد، بنابراین ممکن است نیاز به تنظیم و تطبیق داشته باشید. همچنین، در صورتی که اضطراب دانش آموز به حدی شدید باشد که توانایی مدیریت آن را ندارید، بهتر است با مشاور مدرسه یا متخصص روانشناسی مشورت کنید.

برای جلوگیری از اضطراب دانش آموزان با اختلال اضطرابی در کلاس، می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

1. ایجاد محیط آرام و امن: ایجاد یک محیط آرام و امن در کلاس می‌تواند به کاهش اضطراب دانش آموزان کمک کند. این شامل ایجاد قوانین و مقررات واضح و منصفانه، ارائه یک برنامه درسی سازمان‌یافته و پیش‌بینی‌پذیر، و ایجاد فضای باز برای بیان نگرانی‌ها و احساسات است.

2. ارائه پشتیبانی اجتماعی: ایجاد یک شبکه پشتیبانی اجتماعی برای دانش آموزان با اختلال اضطرابی می‌تواند به کاهش اضطراب آنها کمک کند. این شامل ایجاد فرصت‌های همکاری و همکلاسی، تشویق به ارتباط با همکلاسی‌ها و ارائه پشتیبانی از طریق مشاوره و راهنمایی است.

3. ارائه استراحت‌ها و تمرینات آرامش: ارائه استراحت‌ها و تمرینات آرامش می‌تواند به کاهش اضطراب دانش آموزان کمک کند. این شامل تمرینات تنفس عمیق، مدیتیشن، یوگا و تمرینات استراحتی است که به دانش آموزان کمک می‌کند به طور فیزیکی و ذهنی آرامش بیابند.

4. ارائه وظایف قابل مدیریت: ارائه وظایف قابل مدیریت و قابل انجام به دانش آموزان با اختلال اضطرابی می‌تواند به کاهش اضطراب آنها کمک کند. این شامل تقسیم کارها به بخش‌های کوچکتر، ارائه راهنمایی و پشتیبانی در انجام وظایف و ارائه بازخورد مثبت است.

همچنین، مهم است که همیشه با توجه به نیازهای خاص هر دانش آموز، به انعطاف پذیری و تنظیمات مناسب در کلاس توجه کنید.

1. نگرانی و استرس مداوم: دانش آموزان با اختلال اضطرابی معمولاً در مورد موضوعات مختلف نگرانی و استرس زیادی دارند. آنها ممکن است در مورد عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی، عملکرد ورزشی و سایر فعالیت ها نگران باشند.

2. ناراحتی و ناراحتی مزمن: دانش آموزان با اختلال اضطرابی ممکن است احساس ناراحتی مزمن کنند. آنها ممکن است احساس ناراحتی، ناراحتی، عصبانیت و یا خشم مداوم داشته باشند.

3. اجتناب از موقعیت های اجتماعی: دانش آموزان با اختلال اضطرابی ممکن است از موقعیت های اجتماعی مانند سخنرانی در جلسات عمومی، شرکت در رویدادهای اجتماعی و یا حتی شرکت در کلاس های درس اجتناب کنند.

4. عملکرد تحصیلی نامناسب: اختلال اضطرابی می تواند تأثیر منفی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. آنها ممکن است دچار مشکلات در تمرکز، حافظه و یادگیری باشند.

5. مشکلات خواب: دانش آموزان با اختلال اضطرابی ممکن است مشکلات خوابی مانند بیدار شدن در شب، دشواری در خواب رفتن و یا خواب غیر آرام داشته باشند.

6. علائم فیزیکی : برخی از دانش آموزان با اختلال اضطرابی ممکن است علائم فیزیکی مانند سردرد، درد شکم، تپش قلب و عرق کردن داشته باشند.

7. اجتماعی و روابط مشکلات: دانش آموزان با اختلال اضطرابی ممکن است مشکلات در برقراری و حفظ روابط اجتماعی داشته باشند. آنها ممکن است از شرکت در فعالیت های گروهی، شرکت در رویدادهای اجتماعی و یا برقراری ارتباط با همکلاسی ها و دیگران اجتناب کنند.

مهم است که این ویژگی ها را در نظر بگیرید و به دانش آموزان با اختلال اضطرابی با حساسیت و حمایت نسبت بدهید.

چند تکلیف مناسب برای دانش آموزان با اختلال اضطرابی آورده شده است:

1. ارائه برنامه‌ریزی و سازماندهی: به دانش آموزان با اختلال اضطرابی کمک کنید تا برنامه‌ریزی و سازماندهی مناسب برای تکالیف و وظایف خود داشته باشند. این شامل تعیین مهلت‌ها، تقسیم بندی وظایف به بخش‌های کوچکتر، استفاده از برنامه‌های مدیریت زمان و استفاده از یادآوری‌ها می‌شود.

2. ارائه محیط آرام و پشتیبانی: فراهم کردن محیطی آرام و پشتیبانی برای دانش آموزان با اختلال اضطرابی می‌تواند به آنها کمک کند تا بهتر با استرس و اضطراب خود روبرو شوند. این شامل ایجاد فضای آرام در کلاس درس، ارائه فرصت‌های استراحت و آرامش، و ارائه پشتیبانی از طریق مشاوره و راهنمایی است.

3. ارائه وظایف قابل اجرا: تکالیفی که به دانش آموزان با اختلال اضطرابی می‌دهید باید قابل اجرا و قابل دسترس باشند. این شامل تعیین وظایف محدود و قابل انجام، ارائه راهنمایی و توضیحات واضح و دقیق، و ارائه فرصت‌های تمرین و تکرار است.

4. ارائه استراتژی‌های مدیریت اضطراب: به دانش آموزان با اختلال اضطرابی استراتژی‌های مدیریت اضطراب را آموزش دهید. این شامل تنفس عمیق، تمرینات آرامش، تکنیک‌های تمرکز و تمرینات تفکر مثبت می‌شود.

5. ارائه حمایت و تشویق: به دانش آموزان با اختلال اضطرابی حمایت و تشویق کنید. این شامل تشویق به تلاش و پیشرفت، ارائه بازخورد مثبت، و ایجاد فضای امن و مهربانی است.

ویژگی‌های دانش آموزان با اختلال اضطرابی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

- نگرانی و استرس زیاد در مواجهه با وظایف و تکالیف تحصیلی

- ناراحتی و نگرانی در مواجهه با موقعیت‌های اجتماعی و ارتباطی

- ناراحتی و نگرانی در مواجهه با تغییرات و ناپیش‌بینی‌ها

- ناراحتی و نگرانی در مواجهه با امتحانات و آزمون‌ها

- ناراحتی و نگرانی در مواجهه با ارائه و گفتار عمومی

- ناراحتی و نگرانی در مواجهه با انتقاد و نقد

- ناراحتی و نگرانی در مواجهه با تغییرات و تحولات زندگی

با در نظر گرفتن این ویژگی‌ها و ارائه تکالیف مناسب، می‌توانید به دانش آموزان با اختلال اضطرابی کمک کنید تا بهتر با استرس و اضطراب خود مقابله کنند و در تحصیلات خود پیشرفت کنند.