( آموزش ابتدایی | کودکان استثنایی )

برای دانلود فایل برروی نوشته زیر کلیک کنید👇

آموزش به کودکان اتیسم

❇️برخی از علائم مشترک اوتیسم

✔️عدم تماس چشمی

✔️مهارتهای گفتاری و ارتباطی تاخیری

✔️وابستگی شدید به روتین های زندگی

✔️ناراحتی شدید از تغییرات نسبتا جزئی

✔️واکنش های غیر منتظره به صداها،بو ها،مناظر ولمس

✔️عدم درک احساسات و حالات عاطفی دیگران

✔️تمرکز وسواسی بر روی اشیاء و علایق

✔️رفتار های تکراری و کلیشه ای

✔️عدم واکنش به نام تا 12 ماهگی

✔️عدم اشاره به اشیا دور تا 14 ماهگی

حس وستیبولار:تمایل کودک برای انجام فعالیت های نشسته و بسیار بی خطر

3راهکار برای بیش حسی وستیبولار

برای کودکی که بیش حسی وستیبولار دارد، باید راههای کم خطرتر و ایمن تری برای انجام کارهای او معرفی شود تا بتواند حرکات مورد نیازش را گسترش دهد به طور مثال:

او رادر تاب نگه داشته و یا او را در تابی که برای کودک کوچکتر از او طراحی شده و کمر بند نیز دارد قرار دهید.

پارکی که سرسره هایی با ارتفاع پایین دارد پیدا کنید و او را در تمام مسیر بالا و پایین رفتن از سرسره همراهی کنید و نگه دارید.

روی لبه جوی آب راه برود

5 راهکار برای کم حسی وستیبولار

کودکانی که کم حسی وستیبولار دارند، برای دریافت مقدار کمی از داده ­های وستیبولار باید جنب و جوش بیشتر از حد عادی داشته باشند. چنین کودکی نیاز دارد:

تا ارتفاع بیشتری تاب بخورد.

شدیدتر بالا و پایین بپرد.

در سطح وسیع تری تاب بخورد.

تکان­های محکم و خشنی به خود بدهد.

حتی گاهی برای این که بداند کجای زمین و کجا نسبت به دیگران قرار داد، به طور محکم به دیگران و اشیا برخورد می کند.

چگونه مشکلات حس وستیبولار را تشخیص دهیم؟

بازی بهترین وسیله برای شناخت مشکلات مربوط به پردازش اطلاعات وستیبولار می باشد. والدین با بررسی نوع بازی و فعالیت کودکان خود می توانند انواع اختلالات حسی او را تشخیص دهند. برای شناخت اختلالات حسی کودکان باید به سوالات زیر پاسخ دهید تا متوجه نوع اختلال او شوید:

چه نوع فعالیت هایی را دوست دارد؟

از چه فعالیت هایی اجتناب می کند؟

آیا برای مشارکت در بازی نیازمند آن است که او را ترغیب کنند؟

آیا به علت ترس از آسیب رساندن به خود، والدین باید او را در زمین بازی دنبال کنند؟

آیا وقتی در بالای سرسره قرار می گیرد، هیجان زده می شود و برای سرعت بخشیدن به بازی، کودکان دیگر را به پایین هل می دهد؟

مکان های بازی محل های مهمی هستند که می توان در آنها نقاط قوت و ضعف حسی کودکان را مشاهده کرد. همچنین با استفاده از بازی های حسی مختلف می تواند حواس مختلف کودک از جمله حس وستیبولار کودک را تقویت کرد.

برای درمان اختلالات حسی باید از خدمات کاردرمانی حسی استفاده شود. کاردرمانگران بعد از ارزیابی کودک و تشخیص نوع اختلال حسی برای او برنامه های متنوع درمانی طراحی می کنند. برای اجرای برنامه درمانی معمولا از تجهیزات مختلف کاردرمانی از جمله تاب کاردرمانی یا تاب حسی یا تاب تعادلی استفاده می کنند. تاب تعادلی از جمله وسایل کاردرمانی تعادلی می باشد.

- در ۹ ماهگی تماس چشمی ندارد و عصبانیت و خوشحالی را با حالت صورت نشان نمیدهد.

- در ۱۲ ماهگی رفتارهای اجتماعی ساده مانند بای بای کردن با دست و دست روی چشم گذاشتن برای قایم موشک را انجام نمیدهد.

- در ۱۸ ماهگی نمیتواند با اشاره کردن به شما مفهوم خواسته اش را بفهماند.

- در ۲۴ ماهگی از حالت صورت بقیه درد و ناراحتی را متوجه نمیشود.

- در ۳۶ ماهگی متوجه حضور بچه‌ها نیست و علاقه ای به بازی با بچه‌ها را ندارد.

- در ۴۸ ماهگی بازیهای تخیلی مثل معلم بازی یا تقلید از شخصیتهای کارتونی مورد علاقه اش را نمیکند.

- در ۶۰ ماهگی برای شما نمیرقصد یا آواز نمیخواند.

فراموش نکنید این نشانه ها نباید حاصل اضطراب اجتماعی یا موارد دیگر در زندگی کودک باشد.

از نشانه های دیگر:

- انجام رفتارهای غیر طبیعی و تکرار مانند:

- مرتب چیدن اسباب بازیها به صف و ناراحت شدن از بهم خوردن ترتیب انها

- تکرار یک کلمه به صورت نامفهوم و مرتب

- با هر تغییر کوچکی دچار بحران شدن

علاقه های وسواس آمیز داشتن

- انجام رفتارهای تکراری و غیر طبیعی مثل دست زدنهای تکراری

- حساسیتهای شدید به بو، صدا، یا تماس بدنی (این نشانه به تنهایی اختلال در یکپارچگی حسی نام دارد).

فراموش نکنید فقط انجام یکی از این کارها به تنهایی نشانه اوتیسم نیست و باید با نشانه های دیگر همراه باشد.

از نشانه های دیگر که میتواند در کودکان مبتلا به اوتیسم همراه باشد:

- تاخیر کلامی

- مشکل جهاز هاضمه مانند یبوست

- رفتارهایی شبیه بیش فعالی

- اضطراب استرس یا افسردگی

- مشکل با ترس مثلا ترس زیاد یا نترس بودن زیاد

هنوز دلیل اوتیسم مشخص نیست اما کودکان بعد از تولد به اوتیسم مبتلا نمیشوند و با اوتیسم به دنیا میایند.

🌺 🌺 🌺 🌺 🌺 🌺

برای دانلود فایل برروی تصویر زیر کلیک کنید👇

برای دانلود فایل روی عکس زیر کلیک کنید👇

همکار عزیز قوانین را می توانید چاپ کنید ودرکلاس استفاده کنید.

✍️ اگر دانش آموز اوتیسم دارید قوانین کلاسی همراه بانقاشی را درکلاس حتما نصب کنیدبه دلیل اینکه فهم قوانین برای دانش آموز آسان میشود.

برای دانلود فایل برروی عکس زیر کلیک کنید👇

افراد دارای اوتیسم ممکن است در برخی از حواس‌ها دچار ضعف باشند. این ضعف‌ها می‌تواند در زمینه‌های حسی مختلفی شامل بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و ذایقه رخ دهد. در ادامه به توضیح هر یک از این حواس‌ها می‌پردازم:

1. بینایی: برخی از افراد دارای اوتیسم ممکن است مشکلاتی در بینایی داشته باشند. آن‌ها ممکن است دچار حساسیت به نورهای شدید یا رنگ‌های زیادی باشند. همچنین، ممکن است دچار مشکل در تمرکز بر روی تصاویر و جزئیات باشند.

2. شنوایی: برخی از افراد دارای اوتیسم ممکن است مشکلاتی در شنوایی داشته باشند. آن‌ها ممکن است دچار حساسیت به صداهای شدید یا صداهای محیطی باشند. همچنین، ممکن است دچار مشکل در فهم و تفسیر صداها و گفتار دیگران باشند.

3. لامسه: برخی از افراد دارای اوتیسم ممکن است مشکلاتی در حس لامسه داشته باشند. آن‌ها ممکن است دچار حساسیت به لمس اشیاء یا حس لمسی ناگهانی باشند. همچنین، ممکن است دچار مشکل در تشخیص درد یا حرارت باشند.

4. بویایی: برخی از افراد دارای اوتیسم ممکن است مشکلاتی در حس بویایی داشته باشند. آن‌ها ممکن است دچار حساسیت به بوهای شدید یا بوهای محیطی باشند. همچنین، ممکن است دچار مشکل در تشخیص بوهای مختلف باشند.

5. ذایقه: برخی از افراد دارای اوتیسم ممکن است مشکلاتی در حس ذایقه داشته باشند. آن‌ها ممکن است دچار حساسیت به طعم‌های شدید یا طعم‌های مختلف باشند. همچنین، ممکن است دچار مشکل در تشخیص طعم‌ها و ترکیب طعم‌ها باشند.

مهم است که درک کنیم هر فرد دارای اوتیسم تجربه‌های حسی خاصی دارد و باید به نیازهای آن فرد توجه کنیم. ارائه محیطی مناسب و ارائه استراتژی‌های مناسب برای کاهش حساسیت‌ها و مشکلات حسی می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی این افراد کمک کند.

افراد دارای اوتیسم ممکن است در برخی از دروس و زمینه‌های تحصیلی دچار ضعف شوند. این ضعف‌ها می‌تواند به دلیل ویژگی‌های خاص اوتیسم و نیازهای آموزشی آنها باشد. برخی از دروس و زمینه‌هایی که افراد دارای اوتیسم ممکن است در آنها ضعف داشته باشند عبارتند از:

1. مهارت‌های اجتماعی: افراد دارای اوتیسم معمولاً در مهارت‌های اجتماعی ضعف دارند. آن‌ها ممکن است دشواری در برقراری ارتباط با دیگران، درک عواطف و نیازهای دیگران و تشخیص علائم غیرکلامی داشته باشند. این مهارت‌ها می‌توانند در دروسی مانند روانشناسی اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی ضعیفی داشته باشند.

2. زبان و گفتار: برخی از افراد دارای اوتیسم ممکن است در زمینه زبان و گفتار دچار ضعف باشند. آن‌ها ممکن است دشواری در تفهیم و استفاده از زبان، درک معانی کلمات و جملات، ترتیب و ساختار جملات و تنوع واژگانی داشته باشند. دروسی مانند زبان و ادبیات ممکن است برای آنها چالش برانگیز باشد.

3. تمرکز و توجه: افراد دارای اوتیسم ممکن است دشواری در تمرکز و توجه به درس‌ها و موضوعات داشته باشند. آن‌ها ممکن است به سرعت حواسشان پرت شود، دشواری در حفظ و تمرین مطالب داشته باشند و نیاز به محیط آرام و سازماندهی داشته باشند. دروسی که نیاز به تمرکز بالا و حفظ مطالب دارند ممکن است برای آنها دشوار باشد.

4. انعطاف‌پذیری و تطبیق: افراد دارای اوتیسم ممکن است دشواری در تطبیق با تغییرات و تغییرات ناگهانی داشته باشند. آن‌ها ممکن است در مواجهه با تغییرات در برنامه‌ها، ساعت‌ها و روال‌ها دچار اضطراب شوند و نیاز به سازماندهی و پیش‌بینی داشته باشند. دروسی که نیاز به انعطاف‌پذیری و تطبیق دارند ممکن است برای آنها چالش برانگیز باشد.

مهم است که در آموزش و پشتیبانی افراد دارای اوتیسم، به نیازها و ویژگی‌های آنها توجه کنیم و راهکارهای مناسبی را برای آنها ارائه کنیم تا بتوانند در هر زمینه‌ای بهترین عملکرد را داشته باشند.

دانش آموزان اوتیسم می‌توانند در زمینه‌های مختلف مهارت‌های خاصی داشته باشند. برخی از این مهارت‌ها عبارتند از:

1. مهارت‌های علمی: برخی از دانش آموزان اوتیسم علاقه زیادی به علوم و ریاضیات دارند و می‌توانند در این زمینه‌ها عملکرد بالایی داشته باشند. آن‌ها ممکن است توانایی‌های خاصی در حل مسائل ریاضی، حافظه عددی و تحلیل داشته باشند.

2. مهارت‌های هنری: برخی از دانش آموزان اوتیسم استعدادهای هنری خاصی دارند. آن‌ها ممکن است در زمینه‌هایی مانند نقاشی، موسیقی، نمایش و دیگر هنرها توانایی‌های بالایی داشته باشند.

3. مهارت‌های کامپیوتری: بسیاری از دانش آموزان اوتیسم علاقه زیادی به کامپیوتر و فناوری دارند. آن‌ها می‌توانند در زمینه‌هایی مانند برنامه نویسی، طراحی وب و تکنولوژی اطلاعات مهارت‌های بالایی داشته باشند.

4. مهارت‌های حرکتی: برخی از دانش آموزان اوتیسم می‌توانند در زمینه‌هایی مانند ورزش، رقص و حرکات بدنی مهارت‌های بالایی داشته باشند. آن‌ها ممکن است توانایی‌های خاصی در کنترل حرکات بدنی و تعادل داشته باشند.

مهم است که درک کنیم هر دانش آموز اوتیسم دارای توانایی‌ها و ضعف‌های منحصر به فردی است و باید به شیوه‌های آموزشی و پشتیبانی مناسبی برای هر فرد توجه کنیم.

​​​​​​اوتیسم یک اختلال توسعه‌ای است که بر توانایی ارتباط و تعامل اجتماعی، توجه و تمرکز، و الگوی رفتاری افراد تأثیر می‌گذارد. افرادی که دچار اوتیسم هستند، ممکن است دچار مشکلاتی در برقراری ارتباط با دیگران در مکان‌های عمومی باشند. اما با رعایت چند راهنمایی می‌توان با آنها به خوبی​​​​​​ ارتباط برقرار کرد:

1. فهمیدن نیازها و محدودیت‌ها: درک نیازها و محدودیت‌های افراد با اوتیسم می‌تواند به شما کمک کند تا بهتر درک کنید که چگونه می‌توانید با آنها ارتباط برقرار کنید. برای مثال، برخی افراد با اوتیسم ممکن است به ترس یا حساسیت شدید نسبت به محیط‌های پرسروصدا و پرجمعیت داشته باشند.

2. استفاده از زبان ساده و مستقیم: در ارتباط با افراد با اوتیسم، استفاده از زبان ساده و مستقیم می‌تواند مفید باشد. اجتناب از استفاده از اصطلاحات پیچیده و جملات پرمعنی می‌تواند به فهم و درک آنها کمک کند.

3. استفاده از ابزارهای بصری: استفاده از ابزارهای بصری مانند نمودارها، تصاویر و نشانه‌ها می‌تواند در فهم و درک افراد با اوتیسم کمک کند. این ابزارها می‌توانند در ارتباط و ارائه دستورات و دستورالعمل‌ها مفید باشند.

4. احترام به فضای شخصی: افراد با اوتیسم ممکن است حساسیت بیشتری نسبت به فضای شخصی خود داشته باشند. بنابراین، مهم است که در ارتباط با آنها فضای شخصی را رعایت کنید و از تماس بدنی زیاد خودداری کنید.

5. توجه به علایق خاص: برخی افراد با اوتیسم علاقه‌های خاصی دارند که می‌توانید از آنها برای برقراری ارتباط استفاده کنید. به عنوان مثال، اگر فردی علاقه‌مند به موضوع خاصی مانند علم یا ورزش است، می‌توانید در مورد آن موضوع صحبت کنید.

با رعایت این راهنمایی‌ها و با صبوری و تفهیم، می‌توانید با افراد با اوتیسم در مکان‌های عمومی به خوبی ارتباط برقرار کنید.

بازی‌هایی که برای کودکان با طیف اوتیسم مناسب هستند باید به تقویت مهارت‌های اجتماعی ارتباطی حرکتی و شناختی آنها کمک کنند. در زیر چندین بازی مناسب برای این کودکان آورده شده است:

1.بازی‌های تقلید: این بازی‌ها به کودکان کمک می‌کنند تا مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی خود را تقویت کنند. شما می‌توانید یک حرکت یا صدا را تقلید کنید و کودک را تشویق کنید تا آن را تکرار کند

2.بازی‌های ساخت و ساز: بازی‌هایی مانند لگو یا بلوک‌های ساخت و ساز به تقویت مهارت‌های حرکتی درشت و ظریف کودک کمک می‌کنند همچنین این بازی‌ها به کودک کمک می‌کنند تا تمرکز خود را افزایش دهند

3.بازی‌های نقش‌آفرینی: بازی‌هایی مانند بازی با عروسک‌ها یا حیوانات کوچک می‌توانند به کودکان کمک کنند تا مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی خود را تقویت کنند

4.بازی‌های حسی: بازی‌هایی که شامل استفاده از حواس پنجگانه مانند بازی با ماسه یا خمیر نمک، به کودکان کمک می‌کنند تا حس خود را تقویت کنند و با محیط اطراف خود بیشتر آشنا شوند

5.بازی‌های فیزیکی: فعالیت‌های فیزیکی مانند پرش،دویدن یا بازی با توپ به تقویت مهارت‌های حرکتی کودک کمک می‌کند

6.بازی‌های آموزشی: بازی‌هایی که به کودکان کمک می‌کنند تا اعداد حروف رنگ‌ها و شکل‌ها را یاد بگیرند

همیشه به یاد داشته باشید که هر کودک با طیف اوتیسم منحصر به فرد است و ممکن است به بازی‌های مختلفی علاقه نشان دهد. بنابراین، بازی‌هایی را انتخاب کنید که به نیازها و علاقه‌های خاص کودک شما مرتبط باشد

برای ایجاد یک محیط آموزشی مناسب برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم، استفاده از وسایل و ابزارهای آموزشی خاصی می‌تواند بسیار مفید باشد. این وسایل و ابزارها می‌توانند به کودکان کمک کنند تا بهتر یاد بگیرند و با دیگران ارتباط برقرار کنند. در زیر به برخی از این وسایل و ابزارها اشاره شده است:

1. ابزارهای ارتباط بصری: این ابزارها می‌توانند شامل تصاویر، نمادها، جداول زمانی بصری و سیستم‌های ارتباط تصویری باشند. این ابزارها به کودکان با اختلال طیف اوتیسم کمک می‌کنند تا بهتر بتوانند افکار و احساسات خود را بیان کنند و درک کنند.

2. ابزارهای حسی: برخی از کودکان با اختلال طیف اوتیسم ممکن است به تحریکات حسی بیش از حد یا کم از حد حساس باشند. ابزارهای حسی مانند توپ‌های استرس، فیجت‌ها، پتوهای سنگین و ابزارهای دیگر می‌توانند به آنها کمک کنند تا بهتر با این حساسیت‌ها کنار بیایند.

3. تکنولوژی: برخی از برنامه‌های کامپیوتری و تبلت می‌توانند به کودکان با اختلال طیف اوتیسم کمک کنند تا مهارت‌های ارتباطی، اجتماعی و آموزشی خود را تقویت کنند. برخی از این برنامه‌ها شامل برنامه‌های آموزش زبان، برنامه‌های تقویت مهارت‌های اجتماعی و برنامه‌های تقویت مهارت‌های زندگی روزمره هستند.

4. ابزارهای آموزشی خاص: برخی از ابزارهای آموزشی مانند فلش کارت‌ها، بازی‌های آموزشی، کتاب‌های داستان و مدل‌های سه بعدی می‌توانند به کودکان با اختلال طیف اوتیسم کمک کنند تا بهتر یاد بگیرند.

5. محیط فیزیکی: تنظیم محیط کلاس درست نیز می‌تواند برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم بسیار مفید باشد. این می‌تواند شامل ایجاد فضایی آرام و بدون تحریکات زیاد، تنظیم چیدمان صندلی‌ها و میزها به گونه‌ای که کودکان بتوانند به راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و استفاده از رنگ‌ها و نورپردازی مناسب باشد.

برخورد با دانش آموزان مبتلا به اوتیسم نیازمند درک، صبر، و توجه ویژه است. در زیر چندین راهنمایی برای برخورد با این دانش آموزان آورده شده است:

1. درک اوتیسم: ابتدا باید درک کاملی از اوتیسم و چگونگی تأثیر آن بر رفتار و یادگیری فرد داشته باشید. اوتیسم یک اختلال نوروتوانستی است که تأثیرات متفاوتی بر روی افراد دارد.

2. ارتباط برقرار کنید: برخی از افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است مشکلات ارتباطی داشته باشند. بنابراین، باید راه‌های مختلف برای ارتباط برقرار کردن با آنها را بیابید. این می‌تواند شامل استفاده از عکس‌ها، نمادها، یا حتی تکنولوژی‌های کمکی باشد.

3. محیط آرام و پیش‌بینی شده: دانش آموزان مبتلا به اوتیسم ممکن است به تغییرات ناگهانی حساس باشند. بنابراین، سعی کنید محیط کلاس را آرام و پیش‌بینی شده نگه دارید.

4. استفاده از روش‌های یادگیری متنوع: برخی از دانش آموزان مبتلا به اوتیسم ممکن است به روش‌های یادگیری متفاوت نیاز داشته باشند. این می‌تواند شامل یادگیری تجربی، یادگیری بازی، یا استفاده از مواد تصویری باشد.

5. تشویق و تقویت مثبت: دانش آموزان مبتلا به اوتیسم ممکن است نیاز به تشویق بیشتر و تقویت مثبت داشته باشند. این می‌تواند به آنها کمک کند اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنند و مهارت‌های جدید را یاد بگیرند.

6. همکاری با والدین: والدین نقش مهمی در پشتیبانی از دانش آموزان مبتلا به اوتیسم دارند. بنابراین، با آنها همکاری کنید و از تجربیات و دانش آنها استفاده کنید.

7. صبر و حوصله: برخورد با دانش آموزان مبتلا به اوتیسم ممکن است گاهی اوقات چالش‌برانگیز باشد. بنابراین، صبر و حوصله زیادی نیاز است.

8. آموزش و پرورش اجتماعی: دانش آموزان مبتلا به اوتیسم ممکن است نیاز به کمک برای توسعه مهارت‌های اجتماعی داشته باشند. این می‌تواند شامل تقویت تعاملات اجتماعی، به اشتراک گذاری، و توانایی درک و بیان احساسات باشد.

به یاد داشته باشید که هر فرد مبتلا به اوتیسم منحصر به فرد است و نیازهای خاص خود را دارد. بنابراین، رویکرد شما باید بر اساس نیازهای خاص هر فرد تنظیم شود.

اوتیسم یک اختلال نوروتوانی است که در سه سطح شدت مختلف دسته‌بندی می‌شود:

1. سطح 1: اوتیسم سطح 1 به عنوان "نیاز به کمک" شناخته می‌شود. افرادی که در این سطح قرار دارند، معمولاً مشکلات ارتباطی خاصی دارند و ممکن است در برقراری ارتباطات اجتماعی با دیگران با مشکل مواجه شوند. آنها ممکن است به کمک برای برقراری روابط اجتماعی نیاز داشته باشند.

2. سطح 2: اوتیسم سطح 2 به عنوان "نیاز به کمک متوسط" شناخته می‌شود. افرادی که در این سطح قرار دارند، معمولاً مشکلات ارتباطی و رفتاری بیشتری دارند و ممکن است نیاز به کمک بیشتری در برقراری ارتباطات اجتماعی داشته باشند.

3. سطح 3: اوتیسم سطح 3 به عنوان "نیاز به کمک زیاد" شناخته می‌شود. افرادی که در این سطح قرار دارند، معمولاً مشکلات ارتباطی و رفتاری شدیدتری دارند و ممکن است نیاز به حمایت و کمک زیادی در برقراری ارتباطات اجتماعی و رفتارهای روزمره داشته باشند.

این دسته‌بندی بر اساس نیازهای فرد به کمک و حمایت است و هر فرد ممکن است در طول زندگی خود در سطوح مختلف قرار بگیرد. همچنین باید توجه داشت که اوتیسم یک طیف است و هر فرد ممکن است تجربیات و نیازهای منحصر به فرد خود را داشته باشد.

علائم بیماری طیف اتیسم می‌تواند بسیار متفاوت باشد، اما برخی از علائم شایع عبارتند از:

1. مشکلات در ارتباطات اجتماعی: افراد مبتلا به اتیسم ممکن است دچار مشکلات در برقراری ارتباط چشمی، تفسیر حرکات بدنی دیگران، و یا شناخت احساسات دیگران باشند.

2. تکرار رفتارها: افراد مبتلا به اتیسم ممکن است رفتارهای تکراری داشته باشند، مانند تکرار حرکات بدنی خاص (مانند دست زدن) یا تکرار الگوهای رفتاری خاص.

3. محدودیت در علاقه‌ها و فعالیت‌ها: افراد مبتلا به اتیسم ممکن است علاقه شدید و محدود به موضوعات خاص داشته باشند.

4. مشکلات در تعاملات اجتماعی: افراد مبتلا به اتیسم ممکن است دچار مشکلات در برقراری و حفظ روابط اجتماعی باشند.

5. حساسیت بیش از حد یا کمتر از حد به حواس: برخی از افراد مبتلا به اتیسم ممکن است به صداها، مواد مختلف، یا حتی لمس کردن اشیاء حساس باشند.

6. تاخیر در توسعه زبان: برخی از کودکان مبتلا به اتیسم ممکن است تاخیر در توسعه زبان داشته باشند.

این علائم ممکن است از سنین نوزادی شروع شود و در برخی موارد، کودکان ممکن است تا سن 2 یا 3 سالگی رشد طبیعی داشته باشند و سپس علائم اتیسم را نشان دهند. هر کودک یا فرد بالغ با اتیسم تجربیات و علائم متفاوتی دارد. بنابراین، تشخیص اتیسم نیاز به ارزیابی تخصصی دارد.

https://eitaa.com/special_teacher کانال ایتا