( آموزش ابتدایی | کودکان استثنایی )

سعی نکنید نظرات خود را به فرزندتان تحمیل کنید.

محدودیت های کودکتان را بشناسید.

قوانین ساده وضع کنید و کودکتان را از عواقب سر باز زدن آن مطلع کنید.

از کودکتان توقع همکاری نداشته باشید اما انتظار آغاز رفتار مشارکت جویانه داشته باشید.

در انجام کارها از کودکتان نظرخواهی کنید و یا به آن ها مسئولیتی بدهید.

کودکان باید از قبل بدانند که برنامه چیست، قواعد و مقررات کدامند و مسئولیت بر عهده کیست.

به کودکتان فرصت دهید تا با کار انجام دادن و اشتباه کردن یاد بگیرند.

برای افزایش همکاری در کودکان باید آن ها را با محدودیت ها، قواعد و مقررات و جهت حرکت برنامه آشنا کنید.

در هر جایی که امکان دارد مسئولیت تصمیم گیری و برنامه ریزی را به آن ها واگذار کنید.

1🌺هنگامی که چیزی را می‌خواهی بگو: "لطفا".

2🌺هنگامی چیزی به تو می‌دهند، بگو: "متشکرم."

3🌺هنگامی که بزرگترها با یکدیگر حرف می‌زنند، میان حرف آنها نپر، مگه اینکه مسئله‌ای فوری مطرح باشد. آنها حواس‌شان به تو هست و وقتی حرف‌شان تمام شد به تو پاسخ خواهند داد.

4🌺اگر لازم است که توجه کسی را فورا جلب کنی، گفتن عبارت "ببخشید" مودبانه‌ترین راه برای وارد شدن به مکالمه است.

5🌺اگر کوچکترین تردیدی درباره انجام کاری داری، اول از پدر و مادر اجازه بگیر تا بعد پشیمان نشوی.

6🌺دیگران علاقه‌‌ای به دانستن اینکه تو از چه چیزهایی بدت می‌آید، ندارند. نظرات منفی‌ات را برای خودت، یا بین خود و دوستانت نگهدار، و دائم به بزرگترها نق نزن.

7🌺در مورد خصوصیات جسمی دیگران اظهار نظر نکن، مگر اینکه بخواهی از آنها تعریف کنی که باعث می‌شود آنها خوششان بیاید.

8🌺هنگامی که دیگران از تو می‌پرسند، حالت چطور است، به آنها پاسخ بده و بعد حال آنها را هم بپرس.

9🌺هنگامی در خانه دوستت هستی، به یاد داشته باش که از والدین دوستت به خاطر اجازه دادن به رفتن به خانه آنها تشکر کنی.

10🌺اگر دری بسته بود، پیش از وارد شدن، ابتدا به در ضربه بزن، و منتظر بمان تا ببین پاسخی داده می‌شود یا نه.

11🌺هنگامی که تلفن می‌زنی، اول خودت را معرفی کن و بعد بپرس آیا می‌توانی با شخص مورد نظرت صحبت کنی یا نه.

12🌺به دیگران احترام بگذار و اگر به تو هدیه‌ای دادند، بگو: "متشکرم." به جای ای‌میل زدن، نوشتن یک نامه دست‌نویس تشکر بسیار موثر است.

13🌺در مقابل بزرگسالان از کلمات ناشایست استفاده نکن. آنها خودشان همه این کلمات را بلدند و استفاده تو از این کلمات باعث ملال و ناخشنودی آنها می‌شود.

14🌺افراد را با نام‌های تحقیرآمیز صدا نزن.

15🌺دیگران را به هیچ دلیلی مسخره نکن. این کار باعث می‌شود در نظر دیگران آدم ضعیفی به نظر برسی، و دست انداختن دیگران کار نادرستی است.

16🌺حتی اگر یک بازی یا مراسم برایت خسته‌کننده است، آرام بنشین و خودت را علاقمند نشان بدهد. بازیکنان یا نمایش‌دهندگان دارند حداکثر تلاش‌شان را می‌کنند.

17🌺اگر به کسی تنه زدی، فورا بگو "ببخشید."

18🌺هنگام سرفه یا عطسه کردن دهانت را بپوشان و در جلوی دیگران فین نکن.

19🌺اگر می‌خواهی از دری عبور کنی، ببین آیا می‌توانی در را باز نگهداری تا کسی دیگری هم از آن رد شود.

20🌺اگر به پدر و مادر، معلم یا همسایه‌‌ای برخوردی که دارد کاری را انجام می‌دهد، از او بپرس کمک می‌خواهد. اگر جواب مثبت بود، به او کمک کن- به این ترتیب ممکن است چیز جدیدی یاد بگیری.

21🌺هنگامی که بزرگسالی از تو تقاضای انجام کاری را کرد، با روی گشاده و بدون نق زدن به او کمک کن.

22🌺هنگامی که کسی به تو کمک کرد، بگو: "متشکرم." این شخص احتمالا بار دیگر هم به تو کمک خواهد کرد. این امر به خصوص در مورد معلمان مصداق دارد!

23🌺از وسائل غذا خوردن درست استفاده کن. اگر نمی‌دانی که چطور با این وسائل غذا بخوری، از پدر و مادر تقاضا کن به تو آموزش دهند، یا دقت کن آنها از این وسائل چطور استفاده می‌کنند.

24🌺هنگام غذا خوردن روی ران‌هایت دستمال سفره بگذار و از آن برای پاک کردن دهانت در هنگام لزوم استفاده کن.

25🌺برای برداشتن چیزها از روی میز غذا خم نشو؛ از دیگران تقاضا کن آن را به تو رد کنند.

🌈🌈🌈🌈🌈🌈☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️

چند راهکار ساده برای بازی با کودکان بیش فعال که خودتان می توانید از طریق بازی با کودکتان در خانه انجام دهید👇

#بازی_با_لیوان_آب

یک لیوان آب سرخالی به کودک می دهیم و از او می خواهیم مسافت حدود یک متر را با این لیوان برود و برگردد و مواظب باشد که آب از لیوان نریزد. این بازی تمرکز و برقراری، حفظ تعادل بین دست و پا و چشم کودک مان را قوی می کند و باعث می شود که نوشتن از روی کتاب برای کودک آسان شود. بعد از چند روز، به یک مرحله سخت تر می رویم و از کودک می خواهیم که با همان لیوان آب از سه یا چهار پله بالا و پایین برود.

🌸🍃🌸🍃🍃🌸🍃🍃

#بازی_با_برگ_کاغذ 👦🏻👧🏻

برای افزایش تمرکز در خوب گوش دادن و نوشتن دیکته، در کودکانی که این اختلال را دارند، می توانیم از یک بازی استفاده کنیم؛ به این ترتیب که یک برگه کاغذ جلوی دهان مان می گیریم و کلمه ای را به آرامی می گوییم و از کودک بخواهیم آن کلمه را به ما بگوید. دلیل کاغذ گرفتن جلوی دهان، جلوگیری از لب خوانی کودک است. اگر لب خوانی کند، دیگر توجه و دقتی به خوب گوش دادن نمی کند.

کودک باید از ساختار شنیداری خود کمک بگیرد و توجه کند تا بتواند کلمه شما را تشخیص دهد. اگر تا چند بار نتوانست کلمه را تکرار کند، کمی تُن صدای خود را بالاتر ببرید. پس از گذشت چند روز از بازی، می توانید تعداد کلمات را بیشتر کنید و تا پنج کلمه برسانید.

مرحله بعدی این است که از کودک بخواهید که کلمات را به طور منظم به شما بگوید. (برای نمونه، شما می گویید میز و بعد از گفتن کودک می گویید دیوار و کودک باید بگوید میز، دیوار و همینطور تا کلمه پنجم.)

بچه های بیش فعال در خوب گوش دادن و نوشتن دیکته مشکل دارند

#راه_رفتن_روی_جدول 👦🏻👧🏻

با کودک خود به کوچه بروید و از او بخواهید مسافتی را روی جدول کنار کوچه یا خیابان راه برود و دست های خود را باز نگه دارد؛ این بازی کمک زیادی به حفظ تعادل بدن و تمرکز او دارد.

#بازی_فوت_کردن_شمع 👧🏻👦🏻

از کودک می خواهیم شمعی را که روشن کرده ایم فوت کند، بدون خاموش شدن شعله، یعنی فقط شعله شمع حرکت کند ولی خاموش نشود. این بازی هم ممکن است مثل بازی های دیگر برای بچه ها سخت باشد ولی کودک شما با تمرین و تشویق موفق به انجامش می شود.

🌸🍃🌸🍃🍃🌸🍃🍃

#بازی_با_توپ _تخم_مرغی 👧🏻👦🏻

یک توپ تخم مرغی را روی میزی به طول تقریبا یک متر بگذارید. خود شما در یک طرف میز و کودک تان سمت دیگر میز بنشینید و این توپ را با کمک فوت کردن به سمت مقابل هدایت کنید؛ طوری که توپ به جای دیگری نرود و اگر هم رفت، با کمک فوت آن را به مسیر درستش برگردانید.

این بازی ها برخلاف ظاهر ساده ای که دارند، برای بچه هایی که دچار بیش فعالی - نقص توجه اند، خیلی سخت هستند، چرا که این بازی ها تاثیر مستقیمی روی مغز بچه ها می گذارند و باعث ایجاد تمرکز و تقویت حافظه و دقت آنها می شوند.

معمولا بچه های خیلی زود از انجام‌ این بازی ها خسته می شوند که این خستگی را می توانیم با شاد کردن محیط بازی و فشار نیاوردن به کودک کمتر کنید.

1. 🛑نافرمانی و مقاومت در برابر قوانین و مقررات: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است به طور مداوم قوانین و مقررات مدرسه را نادیده بگیرند و به آنها عمل نکنند. آنها ممکن است به طور مداوم مقاومت کنند و از اجرای قوانین اجتناب کنند.

2.🛑 عدم کنترل عصبانیت و خشم: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است دچار عصبانیت و خشم شدید شوند و نتوانند آنها را کنترل کنند. آنها ممکن است به طور ناگهانی و بدون دلیل قوی عصبانی شوند و به شدت واکنش نشان دهند.

3.🛑 نافرمانی در مقابل اعضای مدرسه و اعتراض به اوامر: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است به طور مداوم اعتراض کنند و از اوامر و دستورات اعضای مدرسه عبور کنند. آنها ممکن است به طور مداوم مخالفت کنند و اعتراضات خود را به صورت علنی نشان دهند.

4.🛑 نارسایی در تمرکز و توجه: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است دچار مشکلات در تمرکز و توجه باشند. آنها ممکن است نتوانند به درس ها و فعالیت های درسی تمرکز کنند و به سرعت حواسشان پرت شود.

5. 🛑رفتار تهاجمی و خشونت آمیز: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است رفتارهای تهاجمی و خشونت آمیزی نشان دهند. آنها ممکن است به دیگران حمله کنند، خشونت نشان دهند و مشکلات رفتاری دیگری داشته باشند.

6. 🛑نقض حقوق دیگران: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است حقوق دیگران را نقض کنند و به آنها آسیب برسانند. آنها ممکن است دیگران را آزار و اذیت کنند و از حقوق آنها سوء استفاده کنند.

7.🛑 مشکلات در برقراری روابط اجتماعی: دانش آموزان با اختلال رفتاری ممکن است مشکلات در برقراری و حفظ روابط اجتماعی داشته باشند. آنها ممکن است دچار مشکلات در دوستی، همکاری و همکلاسی باشند و به طور مداوم درگیر تنش های اجتماعی باشند.

مهم است که این ویژگی ها را در نظر بگیرید و به دانش آموزان با اختلال رفتاری با حساسیت و حمایت نسبت بدهید. همچنین، مشاوره و درمان مناسب می تواند به آنها کمک کند تا با این ویژگی ها مقابله کنند و عملکرد بهتری داشته باشند.

1. ایجاد محیط حمایت‌کننده: ایجاد یک محیط صمیمی و حمایت‌کننده برای دانش‌آموزان با اختلال رفتاری می‌تواند به آنها کمک کند تا احساس امنیت و راحتی کنند. این می‌تواند شامل ایجاد قوانین و مرزهای واضح، ارائه پشتیبانی و راهنمایی فردی و ایجاد فضای باز برای بیان نیازها و احساسات باشد.

2. استفاده از روش‌های آموزشی مناسب: استفاده از روش‌های آموزشی مناسب برای دانش‌آموزان با اختلال رفتاری می‌تواند بهبود رفتار آنها را تسهیل کند. این می‌تواند شامل استفاده از روش‌های تعاملی، استفاده از تکنیک‌های تشویق و تمرین‌های عملی باشد.

3. ارائه ساختار و روال‌های واضح: ارائه ساختار و روال‌های واضح و قابل پیش‌بینی به دانش‌آموزان با اختلال رفتاری می‌تواند به آنها کمک کند تا احساس امنیت و استقرار داشته باشند. این می‌تواند شامل برنامه‌ریزی درسی مشخص، برنامه‌ریزی زمانی، وضع قوانین و مرزهای واضح و ارائه ساختارهای روزانه باشد.

4. استفاده از تکنیک‌های مدیریت رفتار: استفاده از تکنیک‌های مدیریت رفتار می‌تواند به کنترل رفتارهای نامطلوب دانش‌آموزان با اختلال رفتاری کمک کند. این می‌تواند شامل استفاده از تکنیک‌های تقویت مثبت، تنبیه مناسب، توجه به رفتارهای مثبت و تمرین مهارت‌های اجتماعی باشد.

5. همکاری با والدین و مشاورین: همکاری با والدین و مشاورین می‌تواند در بهبود رفتار دانش‌آموزان با اختلال رفتاری موثر باشد. ارتباط مداوم با والدین، ارائه راهنمایی و پشتیبانی به آنها و همکاری با مشاورین می‌تواند به شناسایی نیازها و مشکلات دانش‌آموزان کمک کند و راهکارهای مناسبی را برای مدیریت رفتار آنها ارائه دهد.

1. ایجاد ساختار و روال: برای کودکان دارای اختلال رفتاری، ساختار و روال واضح و قابل پیش‌بینی بسیار مهم است. بنابراین، والدین باید برنامه‌ریزی کنند و برای کودکان خود زمان‌های مشخص برای فعالیت‌ها، تکالیف و استراحت تعیین کنند.

2. اعمال مرزها و محدودیت‌ها: والدین باید مرزها و محدودیت‌های واضحی برای رفتار کودکان خود تعیین کنند. این می‌تواند شامل قوانین مربوط به رفتارهای نامناسب، استفاده از تکنولوژی، مصرف مواد مخدر و غیره باشد. والدین باید این قوانین را به طور قاطع اعمال کنند و به کودکان خود توضیح دهند که چرا این قوانین وجود دارند.

3. تشویق به رفتارهای مثبت: والدین باید رفتارهای مثبت کودکان خود را تشویق کنند و آنها را تحسین کنند. این می‌تواند شامل تشویق به همکاری، احترام به دیگران، کمک به دیگران و غیره باشد. با تشویق به رفتارهای مثبت، کودکان انگیزه بیشتری برای بهبود رفتار خود خواهند داشت.

4. استفاده از تکنیک‌های مدیریت رفتار: والدین می‌توانند از تکنیک‌های مدیریت رفتار مثل تقویت مثبت، تقویت منفی، جریمه و مکافات استفاده کنند. این تکنیک‌ها به والدین کمک می‌کنند تا رفتار کودکان خود را بهبود بخشند و رفتارهای نامناسب را کاهش دهند.

5. ارائه حمایت و عشق: کودکان دارای اختلال رفتاری نیاز به حمایت و عشق بیشتری دارند. والدین باید به کودکان خود نشان دهند که آنها را دوست دارند و همواره در کنارشان هستند. این حمایت و عشق می‌تواند به کودکان اعتماد به نفس بیشتری بدهد و رفتارهای نامناسب را کاهش دهد.

مهمترین نکته این است که هر کودک دارای اختلال رفتاری نیاز به رویکرد فردی و تنظیم شده برای خود دارد. بنابراین، مشاوره حرفه‌ای و کمک از متخصصین می‌تواند در بهبود رفتار کودکان و راهنمایی والدین مؤثر باشد.

1. سادگی: تکالیف باید ساده و قابل فهم باشند تا دانش‌آموزان بتوانند آنها را به راحتی انجام دهند. از زبان واضح و ساده استفاده کنید و توضیحات را به شکلی کوتاه و مختصر ارائه دهید.

2. سازماندهی: تکالیف باید سازماندهی شده و به ترتیب منطقی ارائه شوند. این به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا بهتر بتوانند برنامه‌ریزی کنند و مراحل انجام تکالیف را به ترتیب دنبال کنند.

3. قابلیت تنوع: تکالیف باید انواع مختلفی از فعالیت‌ها را شامل شوند تا دانش‌آموزان با توجه به علاقه و توانایی‌های خود، بتوانند انتخاب کنند. این به آنها اجازه می‌دهد تا در فعالیت‌هایی که به آنها علاقه دارند، مشارکت کنند و انگیزه بیشتری داشته باشند.

4. تعامل: تکالیف باید فرصت‌هایی برای تعامل و همکاری با دیگران فراهم کنند. این می‌تواند شامل فعالیت‌های گروهی، پروژه‌های تیمی و تمرینات همکاری باشد. این نوع تکالیف به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا مهارت‌های اجتماعی خود را تقویت کنند و از تعامل با دیگران بهره‌برداری کنند.

5. انعطاف‌پذیری: تکالیف باید انعطاف‌پذیری داشته باشند و به توانایی‌ها و نیازهای دانش‌آموزان تطبیق پیدا کنند. برای دانش‌آموزانی که دارای اختلال رفتاری هستند، ممکن است نیاز به تمرینات کوتاه‌مدت‌تر، وظایف کمتر و یا تمرینات تکراری‌تر داشته باشند.

6. ارزیابی مناسب: تکالیف باید ارزیابی مناسبی داشته باشند تا دانش‌آموزان بتوانند پیشرفت خود را مشاهده کنند. از روش‌های ارزیابی متنوعی مانند تمرینات کتبی، پروژه‌ها، ارائه‌ها و آزمون‌ها استفاده کنید.

1🍀. بازی‌های تعاملی: مانند بازی‌های گروهی، بازی‌های تیمی و بازی‌های همکاری که بهبود تعامل اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی را تقویت می‌کنند.

2🍀. بازی‌های تمرکز و توجه: مانند بازی‌های پازل، بازی‌های حافظه و بازی‌های تمرکزی که بهبود توجه و تمرکز را تقویت می‌کنند.

3🍀. بازی‌های حرکتی: مانند بازی‌های ورزشی، بازی‌های رقص و بازی‌های حرکتی که بهبود کنترل حرکتی و تنظیم انرژی را تقویت می‌کنند.

4🍀. بازی‌های استراتژیک: مانند بازی‌های شطرنج، بازی‌های استراتژیک و بازی‌های مشترک که بهبود مهارت‌های تصمیم‌گیری و مشکل‌حل را تقویت می‌کنند.

5🍀. بازی‌های خلاقیت: مانند بازی‌های هنری، بازی‌های ساخت و ساز و بازی‌های خلاقانه که بهبود خلاقیت و تفکر خلاق را تقویت می‌کنند.

6🍀. بازی‌های تنظیم هیجان: مانند بازی‌های تنفسی، بازی‌های آرامش و بازی‌های تنظیم هیجان که بهبود مهارت‌های تنظیم هیجان و کنترل خشم را تقویت می‌کنند.

7🍀. بازی‌های نقش‌آفرینی: مانند بازی‌های نمایشی، بازی‌های نقش‌آفرینی و بازی‌های تخیلی که بهبود مهارت‌های اجتماعی و تعاملی را تقویت می‌کنند.

1. اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD): کودکان با ADHD معمولاً دارای مشکلات در تمرکز، کنترل حرکتی و کنترل عاطفی هستند. آنها ممکن است بیش‌فعالی، بی‌توجهی و بی‌قراری نشان دهند.

2. اختلال نقص توجه (ADD): این اختلال مشابه ADHD است، اما بدون علائم بیش‌فعالی. کودکان با ADD معمولاً دارای مشکلات در تمرکز، حافظه و سازماندهی هستند.

3. اختلال اوتیسم: کودکان با اوتیسم معمولاً دارای مشکلات در تعامل اجتماعی، ارتباطات غیرکلامی، تکراری بودن رفتارها و محدودیت در علاقه‌ها و فعالیت‌ها هستند.

4. اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی و اختلال اوپوزیسیونی-معاندتی (ODD): کودکان با ODD معمولاً دارای مشکلات در رفتارهای معاندتی، نافرمانی، خشونت و مقاومت در قبول قوانین و مقررات هستند.

5. اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و اختلال رفتاری (ADHD و CD): کودکان با ADHD و CD معمولاً دارای مشکلات در تمرکز، بیش‌فعالی و همچنین رفتارهای معاندتی، خشونت و نافرمانی هستند.

6. اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و اختلال اضطرابی (ADHD و اضطراب): کودکان با ADHD و اضطراب معمولاً دارای مشکلات در تمرکز، بیش‌فعالی و همچنین علائم اضطرابی مانند نگرانی، ترس و ناراحتی هستند.

این فقط چند مثال از اختلالات رفتاری است و هنوز بسیاری از اختلالات دیگر وجود دارند. همچنین، مهم است که توجه داشته باشید که هر کودک ممکن است تجربه مشکلات رفتاری متفاوتی داشته باشد و هر اختلال رفتاری نیاز به تشخیص و درمان حرفه‌ای دارد.